Anasayfa / EDEBİYAT / Yağmura Yürüyorum

Yağmura Yürüyorum


Etraf zifiri karanlık. Sokakta bir başına yanan sokak lambası dışında. O da hemen altında ki bankı aydınlatıyor sadece.

Dünya o gün orada bir sokak lambası ve banktan ibaret..

Bankta iki kişi. Bir adam, bir de kadın. Kadının kırmızı montu vardı, adamın ise sigarası.

Yağmur yağıyordu, deli gibi. Nefes almak bile zordu.

Adam yere, kadın ise adama bakıyordu.

Kadın bozdu sessizliği. Ya da susturdu gürültüyü.

“Birşey demeyecek misin ?”

Adam bitirdiği sigarasını yere attı, yeni bir tane çıkardı cebindeki paketten. Yaktı. Derin bir fırt çekti ciğerlerine. Gözlerini yerden kaldırmadan:

Biliyor musun ? Artık her yağmur yağdığında, seni hatırlayacağım…” amfsurveys.com

Ayağa kalktı usulca. Kafasını kaldırmadı yerden ve bakmadı arkasına asla. Yürüdü… Uzaklaştı… Yağmurlu karanlıkta kayboldu..

**Son**

Kapak Fotoğrafı: [1]

Rate this post

Hakkında ucanmoruk

Bunlar da ilginizi çekebilir

Değişimin Değeri

      Evrenin özeti olabilecek bir kelime, değişim. Peki bu kavram ne demektir? Basit …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir